Voor een paar euro koop je een fles wijn uit de Charente. Omdat het lekker warm is en ik zin had in een witte wijn koos ik de Domaine Gardrat Sauvignon uit 2008. Eenmaal gekoeld tussen het ijs trok ik de kurk eruit en schonk ik de wijn in. Deze wijn kan je horen.

Normaal is dat alleen het geval bij mousserende wijnen, maar deze is zeer licht bruisend of petillant zoals de Fransen het noemen. Je ziet de kleine bubbeltjes ook in het glas. De wijn is lichtgeel, misschien zelfs wat groenig. De expressieve sauvignon lucht hangt al snel boven het glas. Daarna een slok. Deze wijn bruist door in de mond en slaat dan neer op de zijkanten van de tong. Wrange zuren en van het fruit blijft weinig over. In de afdronk komt dan ineens een vreemde zoetigheid naar voren. En dat was het dan. Niet lekker, niet fris. Er zullen vast betere producenten van Vin de Pays Charentais zijn, maar normaalgesproken moet je in de Charente toch bij Cognac blijven. Toch is dit helemaal niet erg. Mooier kan een trip eigenlijk niet beginnen. Het kan alleen maar beter worden.