Pomerol is een dorp met twintig huizen en een kerk. Als aardappelen ooit de status van wijn zouden krijgen, dan zou het dorp waar de opperdoezer groeit en bloeit ongetwijfeld meer bezoekers trekken. Maar in Opperdoes stoppen geen Engelse of Amerikaanse toeristen langs de weilanden. Laat staan dat de opperdoezer aardappel de bekendheid heeft van een wijn uit Pomerol.

De opperdoezer is een vroegrijpende aardappel. Net zo goed is merlot een vroegrijpende druif. Verder houdt elke vergelijking op. Pomerol is als appellation uniek in de wjnwereld. Het is de samenstelling van de bodem die Pomerol bijzonder maakt. Klei. Alluviale klei. Zand. Ten noordoosten van de provinciestad Libourne begint de kleine appellation die naar het oosten toe overloopt in het bekende terroir van Saint-Emilion. De onbetwiste ster uit Pomerol is de cultwijn Petrus. In het verre kielzog van dit icoon volgen – een fles Petrus doet makkelijk 800 euro per fles (!) – Chateau le Pin, l’Evangile, l’Eglise en nog veel meer illustere namen.

Gisteravond was het de beurt aan Chateau Bourgneuf 2003. Nee, natuurlijk heeft deze wijn niet de grootsheid van voornoemde namen. Wel is ook dit domein, het chateau eigenlijk, eigendom van J.P. Moueix, de grootgrutter van Pomerol. Om de wijn binnenkort mooi neer te zetten op een proeverij wilde ik de Bourgneuf graag doorproeven.

Het jaar 2003 was een uitzonderlijk warm jaar. Een lange, hete en droge zomer. Bij Haut Brion, aan de andere kant van de stad Bordeaux werd de eerste oogst al op 13 augustus binnengehaald. Iets meer naar het binnenland volgde de trossen met diepgekleurde merlot als snel. Dat betekent allerminst dat het een goed jaar is. Want hoewel vakantiegangers volop genieten van het warme weer, leveren de plukkers een immense strijd om de mooie trossen merlot zo snel mogelijk naar het pershuis te brengen. De beperkte opbrengst als gevolg van de vendange verte wordt zo snel mogelijk tot wijn bereid. Daarna verdwijnt de nu nog jonge wijn op eikenhouten vaten. De harde randjes verdwijnen, de wijn integreert – de zuren worden vriendelijker en de tannines meer afgerond.

Tasting Chateau Bourgneuf 2003: bijna inktzwarte kleur met een paarse rand. Zelfs na decanteren is de wijn nog vrijgesloten in de neus, totdat opeens de bizarre geursensaties ‘ potloodslijpsel’ en ‘koffiebonen’ opduiken, vrijwel direct gevolgd door de ingetogen sensatie van bosbessen, vanille en caramel. Net als de geur is ook de smaak in eerste instantie vrij rauw. Koppig, maar niet alcoholisch. Stevig, maar niet eenduidig. Pas na twintig minuten komt de wijn los. Zachte zuren, bijna weinig, veel smaak, verschillende smaken. Jong. Overdonderend rood fruit, pruimen, soepele tannines. Het alcolpercentage van 13% wordt volledig geneutraliseerd door de smaakintensiteit. Vrij veel lengte. De wijn is op dronk. Maar ik denk dat een extra flesrust van maximaal 8 jaar geen kwaad kan. Dus binnen dat interval is het gewoon heerlijk genieten van een voorbeeld Pomerol. De winkelwaarde zit zo rond de 40 euro, maar daarvoor heb je dan ook een avond plezier. Lekkere wijn, op dronk, maar ontwikkelt zich nog tot 2018 (?). Niet te lang echter. Daarvoor mist de Bourgneuf 2003 wat zuren. Een mooie wijn om in de kelder of klimaatkast te bewaren of om gewoon lekker open te trekken voor een avond wijnplezier!

recept: gestoofd kalfsvlees met cranberrie en munt.