Vier keer Côtes de Provence

August 21 2009 Categorized Under: proefnotities one Commented

Elke avond is mooi in de zomerse Provence. Helemaal goed wordt het wanneer er vier gerenommeerde huizen gekoeld staan te wachten op een proeverij. Een line-up van vier verschillende rosé’s uit de Provence.

Als eerste wacht Chateau les Crostes 2008. Bleekroze kleur, hint van kersen in de neus. De smaak is intens, alsof de wijn op de tong naar een plateau klimt. Daar blijft hij hangen om vervolgens langzaam weer naar beneden te gaan. Dat duurt best lang. Fijne, elegante rosé met een bloemige, zwoele afdronk.

Dorstlesser nummer twee is de Rimauresq. Een iets bekendere naam. Het huis staat onder bewind van een gefortuneerde Schot. Zalmroze kleur, iets donkerder dan de voorganger. Ook hier duidelijk een hint van kersenfruit en bramen in de neus met een mineralige toets. De smaak is ook intenser, bijna hoekiger, zonder af te doen aan de kwaliteit. De smaak blijft lang hangen en vertrekt dan vrij snel. Heerlijk om bij te dineren, vrij stevig als borrel.

In een magnum wordt de Ott uit 2007 gepresenteerd. Chateau de Selle van het vermaarde wijnbedrijf Domaines Ott is ook wel de dorstlesser van de Côte d’Azur. Een fles rosé van twintig euro moet wel fantastisch smaken. De kleur is oranje. De neus wat branderig met een overduidelijke vleug van rood fruit. Verder kruidig. De smaak is behoorlijk stevig en rechtlijnig, eigenlijk alsof de wijn gedragen wordt door de alcohol. Veel minder verfijnd dan de eerste twee rosé’s. Vrij weinig zuren, daardoor wellicht heel toegankelijk. Minder wijnkarakter. Ietwat commercieel en gelet op de prijs overgewaardeerd. Misschien ook al wel te oud, 2007.

Als laatste staat de cuvée d’Or van de ambitieuze Estello op de kaart. Dit huis is in 2003 overgenomen door Gilles Malinge. Oranjeroze van kleur. Sappig en rijp fruit in de neus. In de smaakrijkdom wordt de Estello echter overtroffen door zijn voorgangers, zeker de eerste twee wijnen. Deze wijn is vrij stevig en compact. Ook blijft de wijn minder lang hangen. Behoorlijke body en smaakintensiteit voor een fruitige rosé. Daardoor zeer geschikt om mee te dineren.

Persoonlijke favoriet is de Les Crostes. Ott valt door de mand, zeker gelet op de prijs. Estello wordt interessanter de komende jaren.

comments

One Response to “Vier keer Côtes de Provence”

  1. Fokko Schepel says:

    De Rimauresq ken ik wel, heb ik in elk geval van gehoord, maar de andere rosé’s zijn mij niet bekend. Het is momenteel in Nederland trouwens wel weer voor zo’n wijntje uit de Provence. Deze week ruim boven de dertig graden.
    Je hebt ze mooi naast elkaar gezet. De Estello komt zeker uit de buurt van Lorgues

Leave a Reply